Przeskocz do treści

4

Arto Paasilinna, Rok zająca (Jäniksen vuosi), tłum. Sebastian Musielak, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2020.

W powieści Rok zająca Arto Paasilinna pokazuje, jak rzucić wszystko i zacząć żyć. Czy warto ciągnąć coś, co napawa nas obrzydzeniem? Tak właśnie postępuje wypalony pracą dziennikarz, który wraca z towarzyszącym mu fotografem z kolejnego, powtarzalnego zlecenia. Czytaj dalej... "Arto Paasilinna, Rok zająca"

3

Barbara Sadurska, Mapa, Wydawnictwo Nisza, Warszawa, 2019.

Słowo „mapa” kryje w sobie magię. Wodzenie po niej palcem stanowiło jedno
z moich ulubionych zajęć, gdy jeszcze ledwo umiałem czytać. Mapa Barbary Sadurskiej chwyta ten palec i prowadzi go w czasie i przestrzeni, zanurzając czytelnika w historię, wywołując z niej rzeczywiste postaci i miejscami sprawiając wrażenie, że odkrywamy coś na miarę Kodu Da Vinci. Czytaj dalej... "Barbara Sadurska, Mapa"

3

Alena Mornštajnová, Hana (czes.: Hana), tłum. Tomasz Grabiński, Wyd. Amaltea, Wrocław, 2019.

Hana to dziwaczka. Nieuprzejma, ale trzeba się z nią obchodzić jak z jajkiem. Mornštajnová pisze, że nie wyobrażamy sobie, jak bardzo pozory mogą mylić i nic nie jest takie, na jakie wygląda. Czytaj dalej... "Alena Mornštajnová, Hana"

3

Auður Ava Ólafsdóttir, Blizna (Ör), tłum. Jacek Godek, Wydawnictwo
Poznańskie, 2020.

W powieści Blizna Auður Ava Ólafsdóttir opowiada o ludziach, którym życie dopiekło, a autorka zderza ze sobą osoby o skrajnie odmiennych doświadczeniach. Czytaj dalej... "Auður Ava Ólafsdóttir, Blizna"

5

Birgül Oğuz, Ha! (tur. HAH), tłum. Danuta Chmielowska, Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W Ha! Birgül Oğuz śpiewa pieśń żałobną. W niej narratorka opłakuje śmierć ojca. Przeplata wiele wątków i wspomnień, nawiązując jednocześnie do najnowszej historii Turcji. Ha! wydaje mi się bardzo oryginalnym zbiorem pośmiertnych refleksji. Czytaj dalej... "Birgül Oğuz, Ha!"

1

Ismail Kadare, Pałac snów (alb.: Pallati i ëndrrave), tłum. Dorota Horodyska, Wydawnictwo Znak, Kraków, 2006.

Ismail Kadare pisze o zmorze i marzeniu. Pałac snów stanowi przekleństwo poddanych, gdyż kontroluje ich podświadomość. Jednoczenie wizja ta ekscytuje rządzących — podgląd snów umacnia pałac władzy w sposób, o którym można pomarzyć. Czytaj dalej... "Ismail Kadare, Pałac snów"

1

Claudio Magris, Głosy. Monologi,  tłum. Joanna Ugniewska, Państwowy Instytut Wydawniczy, seria Biblioteka Babel, Warszawa, 2010.

Śmierć przeplatająca się z życiem, życie wyrażone inaczej. Tak określiłbym cztery głosy — monologi Claudio Magrisa zebrane w niewielkim tomie. Czytaj dalej... "Claudio Magris, Głosy. Monologi"

5

Mihail Sebastian, Od dwóch tysięcy lat (De două mii de ani), tłum. Dominik Małecki, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2020.

W powieści Od dwóch tysięcy lat pierwszoosobowy narrator Mihaila Sebastiana, zapewne alter ego autora, będąc Żydem, przeżywa społeczne wykluczenie, ulega filozoficznym fascynacjom i próbuje czerpać z życia tyle, ile można i jednocześnie brać to, na co pozwalają jego podświadomie wyznaczone granice. Czytaj dalej... "Mihail Sebastian, Od dwóch tysięcy lat"

2

Antoni Czechow, Baby (Бабы), tłum. Maria Dąbrowska, Natalia Gałczyńska, Jarosław Iwaszkiewicz i Jerzy Wyszomirski, Wyd. Książka i Wiedza, Warszawa, 1981.

Antoni Czechow spogląda na współczesne sobie kobiety. Baby to niewiasty różnych stanów: szlachcianki, mieszczki, chłopki. Ten zbiór opowiadań to siedem krytycznych portretów. Czytaj dalej... "Antoni Czechow, Baby"

5

Emilia Walczak, Diablica, Wyd.: Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy. Dodatek do numeru 3/2019 magazynu Fabularie.

Emilia Walczak na kilkudziesięciu stronach splata wiele wątków z literatury
i rzeczywistości. Na głównej scenie rozgrywa się akcja o podłożu sercowym. Czytaj dalej... "Emilia Walczak, Diablica"