Przeskocz do treści

29

Kōbō Abe, Kobieta z wydm (jap. w transkr. łac.: Suna no onna), tłum. Mikołaj Melanowicz, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 2025.

Opowiadana tu historia przybiera nieoczekiwany obrót. Zaczyna się anonsem dotyczącym zaginięcia, czym sugeruje detektywistyczną zagadkę. Następnie zmienia się w urlopową obyczajówkę, by wreszcie zadać pytania o najważniejsze życiowe wybory. Czytaj dalej... "Kōbō Abe, Kobieta z wydm"

21

László Krasznahorkai, Szatańskie tango (węg.: Sátántangó), tłum. Elżbieta Sobolewska, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec, 2026.

W tej powieści z pozoru niewiele się dzieje. Ot, w małej wiosce codzienność jej mieszkańców obraca się w zaklętym kręgu pospolitości: ciężka praca dająca mało satysfakcji i jeszcze mniej pieniędzy oraz wolny czas spędzany na popijawach, bo co innego można robić. Nagle pojawia się mesjasz. Czytaj dalej... "László Krasznahorkai, Szatańskie tango"

21

Olga Tokarczuk, Podróż ludzi Księgi, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa, 1998.

Dlaczego lubię czytać prozę Olgi Tokarczuk? Ponieważ doceniam w niej elementy, które widoczne są już w jej debiutanckiej powieści. Historia to wymyślona. Opisuje sytuacje, które przecież wydarzyć się nie mogły. Jakże jednak wydaje się realna. Czytaj dalej... "Olga Tokarczuk, Podróż ludzi Księgi"

12

László Krasznahorkai, A świat trwa (węg.: Megy a világ), tlum. Elżbieta Sobolewska, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec, 2025.

Tytułowy świat trwa, ale zszedł na psy. Trzymam w ręku apokaliptyczne przedstawienie rzeczywistości, w której nie warto żyć. Czytaj dalej... "O świetlanej beznadziei"

Hermann Hesse był wybitnym niemieckim pisarzem. Zafascynował mnie już od pierwszych lektur, powieści Wilk stepowy i zbioru opowiadań Podróże senne. Potem
z każdą następną pozycją zagłębiałem się w jego twórczość jeszcze bardziej. Chciałem poznać go jako człowieka i literata. Czytaj dalej... "Hermann Hesse — dlaczego podoba mi się jego proza."

James Hilton, Zaginiony horyzont (ang.: The Lost Horizon), tłum. Witold Chwalewik, Wydawnictwo Książnica, Katowice, 2004.

Skąd bierze się siła mitu Szangri-La w popkulturze? Postanowiłem to sprawdzić, sięgając do kilkukrotnie sfilmowanej powieści Jamesa Hiltona. To właśnie tam zawarł on wizję idealnego świata wolnego od trosk. Czytaj dalej... "Shangri-La"

Hermann Hesse, Gra szklanych paciorków (niem: Das Glassperlenspiel), tłum. Maria Kurecka, Wyd. gazety codziennej Dziennik (wówczas): Ringer Axel Springer Polska, Warszawa, 2007.

To opus magnum literackiego noblisty wydane w 1943 roku  poza ojczyzną stanowi swoisty wykład podsumowujący jego twórczość. Pisarz wraca do dyskusji, którą prowadził we wcześniejszych powieściach i zwraca uwagę na to, co najważniejsze. Czytaj dalej... "Hermann Hesse, Gra szklanych paciorków"

Hermann Hesse, Podróż na Wschód (niem.: Die Morgenlandfahrt. Eine Erzählung), tłum. Jerzy Prokopiuk, Wydawnictwo Media Rodzina, Warszawa, 2019.

Czym nie jest ta przypowieść? W niej nie znajdziemy szczegółowej relacji z podróży. Nie ma tam turystycznych wrażeń ani zachwytów nad zwiedzanymi miejscami. To rozważania o tym, co istotne ze Wschodem jako symbolem celu drogi. Czytaj dalej... "Hermann Hesse o podróży do celu"

Hermann Hesse, Narcyz i Złotousty (Narziss und Goldmund), tłum. Marceli Tarnowski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 1997.

Czym jest szczęście? Jak należy żyć, aby czuć się spełnionym? Obaj tytułowi bohaterowie powieści szukają odpowiedzi na te pytania. Każdy z nich wybiera własną drogę. Czytaj dalej... "Hermann Hesse, Narcyz i Złotousty"

Hermann Hesse Siddhartha (niem.: Siddhartha), tłum. Małgorzata Łukasiewicz, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 2002.

Syn bramina ma wszystko. Jest urodziwy, inteligentny, nie martwi się o materialne jutro, a jego przyszłość została już zaplanowana przez ojca. Nie zadowala go to, ponieważ wciąż chce wiedzieć i rozumieć więcej. Decyduje o porzuceniu dotychczasowego życia, by poszukać odpowiedzi na podstawowe pytania. Czytaj dalej... "Hermann Hesse Siddhartha"