Przeskocz do treści

2

Jaga Słowińska, Czarnolas, wyd. Korporacja ha!art, Kraków, 2021.

Czarnolas to nieliczne strony i wiele tropów. Rzeczywistość przeplata się z baśnią
i nie wiesz, czy czytasz o tym, co bohaterowie widzą, czy przeżywasz to, co czują. Wątpisz, czy świat realny przeplata się z wyobrażonym, czy może zaświaty z jawą. Idziesz jednak dalej. Czytaj dalej... "Czarnolas — o oswajaniu śmierci"

5

Birgül Oğuz, Ha! (tur. HAH), tłum. Danuta Chmielowska, Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W Ha! Birgül Oğuz śpiewa pieśń żałobną. W niej narratorka opłakuje śmierć ojca. Przeplata wiele wątków i wspomnień, nawiązując jednocześnie do najnowszej historii Turcji. Ha! wydaje mi się bardzo oryginalnym zbiorem pośmiertnych refleksji. Czytaj dalej... "Birgül Oğuz, Ha!"

3

Thomas Bernhard, Bratanek Wittgensteina. Przyjaźń (niem.: Wittgensteins Neffe. Eine Freudschaft), tłum. Marek Kędzierski, Wydawnictwo Czytelnik, Warszawa, 2019.

W powieści Bratanek Wittgensteina. Przyjaźń. miłośnicy twórczości Bernharda dostali do ręki Austriaka takiego, jakiego już znają. Jednoakapitowy monolog, liczne powtórzenia, wszechobecny krytycyzm wobec otoczenia, ale nade wszystko charakterystyczna precyzja obserwacji oraz wystudiowany język nie pozwalają na pomyłkę. Czytaj dalej... "Thomas Bernhard, Bratanek Wittgensteina. Przyjaźń"

2

C.S. Lewis, Smutek (ang.: A grief observed), tłum. Jadwiga Olędzka, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 1967.

Smutek, rozpacz, skarga do Boga, refleksja. C.S. Lewis powoli godzi się z odejściem żony. Smutkiem, wydanym pod pseudonimem, autor cyklu powieściowego o Narnii aplikuje sobie terapię, przyznając pod koniec, że „te notatki, jako swego rodzaju obrona przed kompletnym załamaniem i klapa bezpieczeństwa spełniły jakąś dobrą rolę”1. Czytaj dalej... "C.S. Lewis, Smutek"

1

Roland Barthes, Dziennik żałobny (franc.: Journal de deuil), tłum. Kajetan Maria Jaksender, Wyd. Teatr Polski we Wrocławiu, Wrocław, 2013.

„Pierwsza noc poślubna. Ale pierwsza noc żałobna?”1 pisze Roland Barthes na początku swojego Dziennika żałobnego. Pisarz i krytyk literacki, bardzo silnie związany z matką, głęboko przeżywa jej śmierć i daje upust żałobie. Czytaj dalej... "Roland Barthes, Dziennik żałobny"

6

Marek Bieńczyk, Kontener, wyd. Wielka Litera, Warszawa, 2018.

Co wrzucił Marek Bieńczyk do Kontenera? „»Jeden zmarły dodać drugi zmarły nie czynią dwóch«; każdy jest jeden, każdy jest sam, każdy jest ważny”*. Śmierć matki staje się punktem wyjścia dla opisu reakcji i przeżyć, nawiązań literackich, filozoficznych i ogólnokulturowych. Eseje… zmartwień. Czytaj dalej... "Marek Bieńczyk, Kontener"