Przeskocz do treści

33

Dariusz Kortko, Marcin Pietraszewski, Kukuczka. Opowieść o najsłynniejszym polskim himalaiście, Agora S.A., 2016

Jerzy Kukuczka zginął, odpadając od południowej ściany Lhotse. Szczyt ten stanowi klamrę jego wspinaczkowego życia — Lhotse był jego pierwszym ośmiotysięcznikiem. Czytaj dalej... "Dariusz Kortko, Marcin Pietraszewski, Kukuczka. Opowieść o najsłynniejszym polskim himalaiście"

5

Szczepan Twardoch, Królestwo, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2018.

„W zimnie, w ciemnościach, w nieustającej trwodze”* toczy się Królestwo Szczepana Twardocha. Powieść jest dalszym ciągiem Króla wydanego w 2016 roku; ja do tzw.  dalszych ciągów zazwyczaj podchodzę z rezerwą. Czytaj dalej... "Szczepan Twardoch, Królestwo"

2

Zobacz film.

Henryk Worcell, Najtrudniejszy język świata, Wyd. Śląsk, Katowice, 1975.

„Odwróciła się i gwałtownie załkała. To śmieszne, żeby tak za Niemką płakać, ale czy ona jedna płakała”?* Henryk Worcell, a właściwie Tadeusz Kurtyka pozwala się odkryć na nowo. Czytaj dalej... "Henryk Worcell, Najtrudniejszy język świata"

4

Ján Púček, Przez ucho igielne (sploty) (słow. Uchom ihly (pletki)), tłum. Weronika Gogola, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2017.

W jednym z rozdziałów powieści Przez ucho igielne (sploty), w części Jak się robi nić, Ján Púček pisze: „Ktoś musi stworzyć tę nić, ktoś zwinie trzy cienkie włoski jak warkocz i stworzy z nich jeden — nad czym tu rozmyślać?” I dalej: „Człowiek niczego nie stracił, ma przecież nić”. Czytaj dalej... "Ján Púček, Przez ucho igielne (sploty)"

3

Karolina Bednarz, Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec, 2018.

Karolina Bednarz w reportażu Kwiaty w pudełku pokazuje Kraj Kwitnącej Wiśni inny od tego, który wyobrażałem sobie, słysząc w latach siedemdziesiątych o Polsce wkrótce będącej drugą Japonią. Nie chciałbym takiej Polski. Czytaj dalej... "Karolina Bednarz, Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet"

3

Zobacz film.

Weronika Gogola, Po trochu, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2017.

Po trosze pożegnanie, a trochę przywitanie. Tym jest Po trochu. Weronika Gogola rozpoczyna swą powieść tekstem pieśni żałobnej Żegnam cię, mój świecie wesoły, którego lektura wprowadziła mnie w elegijny nastrój. Pojawiają się więc dwa kluczowe słowa: treść i nastrój. Czytaj dalej... "Weronika Gogola, Po trochu"

3

Vladimír Macura, Guwernantka (czes. Guvernantka), tłum. Michał Kunik i Olga Czernikow, Wyd. Amaltea, Wrocław, 2018.

Powieść Guwernantka określiłbym mianem dzieła dualnego. Vladimír Macura napisał ją jako małżeński dwugłos (patrz też: Jun’ichirō Tanizaki, Klucz), prowadząc czytających przez kilka lat z życia Františka Čelakovskiego, czeskiego dziewiętnastowiecznego językoznawcy i poety oraz jego żony Antonie. Fabuła przesuwa się z wolna do przodu widziana, na przemian, oczyma żony i męża. Dzięki temu ważne wydarzenia przedstawiane są z dwóch bardzo różnych punktów widzenia: apodyktycznego
i hołdującego patriarchalizmowi profesora i poddanej mu, choć skrywającej tajemnice małżonki.
Czytaj dalej... "Vladimír Macura, Guwernantka"

Grupa Krakowska 1932-1937. Wystawa czasowa w Muzeum Narodowym we Wrocławiu.

Obserwować ulice, a nie salony”. Autor tego stwierdzenia, Leopold Lewicki, sprowokował istotne zmiany w środowisku młodych artystów stolicy Małopolski. Zwolennik pro-robotniczych przemian, na dorocznej wystawie słuchaczy krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w 1932 r. swoimi pracami zilustrował hasła propagandy komunistycznej, skutecznie wówczas zwiększającej zainteresowanie społeczeństwa ich ideami. Interwencja policji i późniejsze relegowanie z Akademii jeszcze dwóch innych studentów były wydarzeniami, które stały się początkiem formowania się młodych artystów wokół Grupy Krakowskiej.  Czytaj dalej... "Grupa Krakowska 1932-1937 w Muzeum Narodowym"

5

W czasie niedawnego spotkania autorskiego z Viktorem Horváthem autorem powieści Mój czołg (Wyd. Książkowe Klimaty) i Tureckie lustro (Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego), skorzystałem z okazji, aby porozmawiać krótko z Autorem o jego twórczości. Czytaj dalej... "Rozmowa z Viktorem Horváthem"

6

Tibor Noé Kiss, Incognito (węg: Inkognitó), tłum. Daniel Warmuz, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2017.

Nie wiem, kim jestem, ale wreszcie jestem tą osobą, którą chcę być. Żyję”*. Incognito i Tibor Noé Kiss. Takiej książki jeszcze nie czytałem. Czytaj dalej... "Tibor Noé Kiss, Incognito"