Pierre Christin, Sébastien Verdier, Orwell, Wyd. Marginesy, Warszawa, 2020.
George Orwell bohaterem komiksu? Dlaczego nie? Dopiero trzeci jego rozdział
(z czterech) nosi tytuł Orwell, jakiego znamy. Jeśli jednak kojarzymy go tylko z dwoma sztandarowymi późniejszymi powieściami, nawet ta część nie będzie pozbawiona nieznanych ciekawostek. Czytaj dalej... "Christin, Verdier, Orwell"
Alena Mornštajnová, Hana (czes.: Hana), tłum. Tomasz Grabiński, Wyd. Amaltea, Wrocław, 2019.
Hana to dziwaczka. Nieuprzejma, ale trzeba się z nią obchodzić jak z jajkiem. Mornštajnová pisze, że nie wyobrażamy sobie, jak bardzo pozory mogą mylić i nic nie jest takie, na jakie wygląda. Czytaj dalej... "Alena Mornštajnová, Hana"
Pod wspólnym parasolem. Pomysł i realizacja Krystyna Paraszkiewicz-Pater, redakcja prowadząca Alicja Więch i Olga Szelc. Wydawca: Wrocławskie Centrum Rozwoju Społecznego, Wrocław, 2019.
„Weź tyle, ile potrzebujesz, daj tyle, ile możesz”. Ten cytat z Sokratesa, który znalazłem w jednej trzeciej książki, z każdą następną stroną coraz głębiej wbijał mi się w pamięć. Pod wspólnym parasolem stanowi zbiór tekstów o pomaganiu. Nie spodziewajcie się jednak wykładu o tym, że pomagając, stajemy się lepsi. Każdy
z nas już to kiedyś słyszał, ale nie każdy zrobił z tego użytek. Ośmieliłbym się więc napisać, że tę książkę liczącą niespełna 200 stron napisali ci, którzy już to wiedzą tym, którzy (na razie) tylko o tym słyszeli.
Auður Ava Ólafsdóttir, Blizna (Ör), tłum. Jacek Godek, Wydawnictwo
Poznańskie, 2020.
W powieści Blizna Auður Ava Ólafsdóttir opowiada o ludziach, którym życie dopiekło, a autorka zderza ze sobą osoby o skrajnie odmiennych doświadczeniach. Czytaj dalej... "Auður Ava Ólafsdóttir, Blizna"
W Ha! Birgül Oğuz śpiewa pieśń żałobną. W niej narratorka opłakuje śmierć ojca. Przeplata wiele wątków i wspomnień, nawiązując jednocześnie do najnowszej historii Turcji. Ha! wydaje mi się bardzo oryginalnym zbiorem pośmiertnych refleksji. Czytaj dalej... "Birgül Oğuz, Ha!"
Jakub Kornhauser, Premie górskie najwyższej kategorii, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2020.
Jakub Kornhauser pokazuje Kraków z wysokości rowerowego siodełka. Skupia się na tym, co nieoczywiste. Szybko się orientuję, że Premie górskie najwyższej kategorii to
z jednej strony miejsca, gdzie nawet ambitni fani dwóch kółek poczują miłe zmęczenie, z drugiej — stopniowo odkrywane podmiejskie smaczki, których nie znajdzie się w przewodnikach lub nawet pamięci niejednego mieszkańca grodu Kraka.
W każdym rozdziale zwiedzamy podmiejskie osiedla nową trasą, a Jakub Kornhauser dzieli się swoimi wrażeniami gawędząc jak rowerzysta rowerzystom. Uwielbienie dla rodzinnego miasta i roweru bije z każdej strony.
Na filmie opowiadam więcej.
Obszerniejszą recenzję napisałem w numerze 7-8/2020 Magazynu Literackiego Książki. Gdy uzupełniam niniejszy wpis, jest ona dostępna także na stronie Wydawcy tego miesięcznika.
Ismail Kadare, Pałac snów (alb.: Pallati i ëndrrave), tłum. Dorota Horodyska, Wydawnictwo Znak, Kraków, 2006.
Ismail Kadare pisze o zmorze i marzeniu. Pałac snów stanowi przekleństwo poddanych, gdyż kontroluje ich podświadomość. Jednoczenie wizja ta ekscytuje rządzących — podgląd snów umacnia pałac władzy w sposób, o którym można pomarzyć. Czytaj dalej... "Ismail Kadare, Pałac snów"
Poetka, autorka tomu opowiadań, publikuje w kilku periodykach, współtworzy czasopismo literackie Drobiazgi, prowadzi szkolenia z twórczego pisania dla młodzieży, szkolenia z jogi, masaż japoński. Ponadto rysujesz — bardzo podobają mi się twoje scenki rodzajowe. Imponująca lista aktywności. I jeszcze doktorat z socjologii. Pracujesz w zawodzie?
Nie, nie. Absolutnie nie.
W lutym nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazał się twój drugi tom poetycki „Tysiąc saun”, a za poprzedni zbiór Pamięć przyjęć otrzymałaś nagrodę zarówno za projekt, jak i za debiut w 2018 r. Na czym polega nagradzanie za projekt tomu wierszy?
Polega to na tym, że rozpisywany jest konkurs na projekt książki, która jeszcze nie istnieje. Jury wybiera najlepszą propozycję i nagrodą jest wydanie książki. Najpierw wygrałam konkurs na projekt — dostałam nagrodę główną w 22. Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim imienia Jacka Berezina, dzięki czemu książka została wydana.
I ta właśnie książka została nagrodzona w kolejnym konkursie — otrzymała pierwszą nagrodę w 14. Ogólnopolskim Konkursie Literackim imienia Artura Fryza. Fajnie tak wymieniać swoje osiągnięcia i aktywności. Na co dzień o nich zupełnie zapominam. Czytaj dalej... "Pisząc, wierzę sobie. Rozmowa z Katarzyną Michalczak"