Przeskocz do treści

6

Yōko Ogawa, Ukochane równanie profesora (jap. w transkr. łac.: Hakase no Aishita Sūshiki), tłum. Anna Horikoshi, Wyd. Tajfuny, Warszawa, 2019.

Jeśli sądzisz, że matematyka i czarna magia są tym samym, przeczytaj Ukochane równanie profesora. To pogodna opowieść o wzajemnym zrozumieniu, akceptacji oraz pięknie królowej nauk. Czytaj dalej... "Yoko Ogawa, Ukochane równanie profesora"

3

Antoni Libera, Madame, Wydawnictwo Znak, Kraków, 2010.

Madame — jakże intrygujący tytuł! W dodatku okładkę pierwszej powieści Antoniego Libery wydawca opatrzył monochromatyczną fotografią femme fatale. A przecież wystarczające byłoby samo nazwisko autora. Czytaj dalej... "Antoni Libera, Madame"

3

Bernardine Evaristo, Girl, Woman, Other, Wyd. Hamish Hamilton (marka Penguin Books), 2019.

12 = 4 × 3. Girl, Woman, Other to dwanaście portretów kobiet. Bernardine Evaristo pisze cztery rozdziały, a w każdym z nich trzy opowieści, których bohaterki łączą więzy krwi, przyjaźń lub niechęć, albo tylko podobny los. To historie o różnych odcieniach kobiecości. Czytaj dalej... "Bernardine Evaristo, Girl, Woman, Other"

2

Sándor Márai, Żar (węg.: A gyertyák csonkig égnek), tłum. Feliks Netz, Wydawnictwo Czytelnik, Warszawa, 2015.

Pisząc Żar, Sándor Márai przedstawia świat istniejący w duszy swojego bohatera, dojrzałego życiowo mężczyzny. Twardziela? Czytaj dalej... "Sándor Márai, Żar"

1

Elizabeth Strout, Olive powraca (ang.: Olive, again), tłum. Ewa Horodyska, Wyd. Wielka Litera, Warszawa, 2019.

W Olive powraca Elizabeth Strout odnawia znajomość z Olive Kitteridge, tytułową postacią swojej powieści nagrodzonej Pulitzerem w 2009 r. Czy sequel dorównuje pierwszej odsłonie? Czytaj dalej... "Elizabeth Strout, Olive powraca"

5

James Baldwin, If Beale Street could talk, Penguin Books (Penguin Classics), 2019.

Ktoś: „Ten Baldwin napisał love story”. Ja: „Tak, ale Gdyby ulica Beale umiała mówić, to powiedziałaby znacznie więcej”. Ten sam ktoś: „Czyli co? Mów!”. Wciąż ten sam ja (zasiadając w głębokim fotelu): „Posłuchaj więc”. Czytaj dalej... "James Baldwin, Gdyby ulica Beale umiała mówić"

5

Jarosław Czechowicz, Toksyczność, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa, 2019.

Czytając Toksyczność, co kilka rozdziałów zatrzymywałem się, mrucząc do siebie
„O, Jezu!”. Jarosław Czechowicz pisze wprost i nie upiększa ani fabuły, ani języka. Jeżeli to, o czym pisze, jest takie w rzeczywistości, to ja się do takiego świata nie zapisuję. Czytaj dalej... "Jarosław Czechowicz, Toksyczność"

3

Nora Iuga, Dama z młodzieńcem (rum.: Sexagenara şi tânărul), tłum. Kazimierz Jurczak, Wydawnictwo Universitas, Kraków, 2018.

Nora Iuga w powieści Dama z młodzieńcem pisze elegancko, żeby nie powiedzieć: wykwintnie. To strumień świadomości o tym, jak żyć wartościowo, o miłości,
o wartości pisarstwa oraz czym to ostatnie właściwie jest. Autorka stawia pytania,
a jej bohaterka, dojrzała poetka w swoim monologu wypełniającym książkę wysmakowanie wspomina i analizuje, prowokuje i zwodzi. Czytaj dalej... "Nora Iuga, Dama z młodzieńcem"

3

Hiromi Kawakami, Niedźwiedzi bóg 2011 (jap. w transkrypcji łac.: Kamisama 2011), tłum. Beata Kubiak Ho-Chi, wyd. Tajfuny, Warszawa, 2019.

Karolina Bednarz we wstępie do książki pisze, że „11 marca 2011 r. dzieli Japonię na przed i po”, a Niedźwiedzi bóg 2011 Hiromi Kawakami pozostaje „podstawą kanonu literatury po Fukushimie”. Czytaj dalej... "Hiromi Kawakami, Niedźwiedzi bóg 2011"

1

Romulus Vulpescu, Niezwykły koncert (rum.: Exerciții de stil), tłum. Irena Wierzbanowska-Kawalec, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 1978.

Niezwykły koncert, tekst otwierający tom opowiadań, rzeczywiście jest niezwykły. Jednocześnie, egzemplifikuje jeden z nurtów reprezentowanych w zbiorze Romulusa Vulpescu. Czytaj dalej... "Romulus Vulpescu, Niezwykły koncert"