Przeskocz do treści

1

Opublikowano 1 komentarz do Pod wspólnym parasolem

Pod wspólnym parasolem. Pomysł i realizacja Krystyna Paraszkiewicz-Pater, redakcja prowadząca Alicja Więch i Olga Szelc. Wydawca: Wrocławskie Centrum Rozwoju Społecznego, Wrocław, 2019.

„Weź tyle, ile potrzebujesz, daj tyle, ile możesz”. Ten cytat z Sokratesa, który znalazłem w jednej trzeciej książki, z każdą następną stroną coraz głębiej wbijał mi się w pamięć. Pod wspólnym parasolem stanowi zbiór tekstów o pomaganiu. Nie spodziewajcie się jednak wykładu o tym, że pomagając, stajemy się lepsi. Każdy
z nas już to kiedyś słyszał, ale nie każdy zrobił z tego użytek. Ośmieliłbym się więc napisać, że tę książkę liczącą niespełna 200 stron napisali ci, którzy już to wiedzą tym, którzy (na razie) tylko o tym słyszeli.

Czytaj dalej... "Pod wspólnym parasolem"

3

Opublikowano 3 komentarze do Auður Ava Ólafsdóttir, Blizna

Auður Ava Ólafsdóttir, Blizna (Ör), tłum. Jacek Godek, Wydawnictwo
Poznańskie, 2020.

W powieści Blizna Auður Ava Ólafsdóttir opowiada o ludziach, którym życie dopiekło, a autorka zderza ze sobą osoby o skrajnie odmiennych doświadczeniach. Czytaj dalej... "Auður Ava Ólafsdóttir, Blizna"

5

Opublikowano 5 komentarzy do Birgül Oğuz, Ha!

Birgül Oğuz, Ha! (tur. HAH), tłum. Danuta Chmielowska, Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W Ha! Birgül Oğuz śpiewa pieśń żałobną. W niej narratorka opłakuje śmierć ojca. Przeplata wiele wątków i wspomnień, nawiązując jednocześnie do najnowszej historii Turcji. Ha! wydaje mi się bardzo oryginalnym zbiorem pośmiertnych refleksji. Czytaj dalej... "Birgül Oğuz, Ha!"

1

Opublikowano 1 komentarz do Jakub Kornhauser, Premie górskie najwyższej kategorii

Jakub Kornhauser, Premie górskie najwyższej kategorii, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2020.

Jakub Kornhauser pokazuje Kraków z wysokości rowerowego siodełka. Skupia się na tym, co nieoczywiste. Szybko się orientuję, że Premie górskie najwyższej kategorii to
z jednej strony miejsca, gdzie nawet ambitni fani dwóch kółek poczują miłe zmęczenie, z drugiej — stopniowo odkrywane podmiejskie smaczki, których nie znajdzie się w przewodnikach lub nawet pamięci niejednego mieszkańca grodu Kraka.

W każdym rozdziale zwiedzamy podmiejskie osiedla nową trasą, a Jakub Kornhauser dzieli się swoimi wrażeniami gawędząc jak rowerzysta rowerzystom. Uwielbienie dla rodzinnego miasta i roweru bije z każdej strony.

Na filmie opowiadam więcej.

Obszerniejszą recenzję napisałem w numerze 7-8/2020 Magazynu Literackiego Książki. Gdy uzupełniam niniejszy wpis, jest ona dostępna także na stronie Wydawcy tego miesięcznika.

1

Opublikowano 1 komentarz do Ismail Kadare, Pałac snów

Ismail Kadare, Pałac snów (alb.: Pallati i ëndrrave), tłum. Dorota Horodyska, Wydawnictwo Znak, Kraków, 2006.

Ismail Kadare pisze o zmorze i marzeniu. Pałac snów stanowi przekleństwo poddanych, gdyż kontroluje ich podświadomość. Jednoczenie wizja ta ekscytuje rządzących — podgląd snów umacnia pałac władzy w sposób, o którym można pomarzyć. Czytaj dalej... "Ismail Kadare, Pałac snów"

1

Opublikowano 1 komentarz do Pisząc, wierzę sobie. Rozmowa z Katarzyną Michalczak

Poetka, autorka tomu opowiadań, publikuje w kilku periodykach, współtworzy czasopismo literackie Drobiazgi, prowadzi szkolenia z twórczego pisania dla młodzieży, szkolenia z jogi, masaż japoński. Ponadto rysujesz — bardzo podobają mi się twoje scenki rodzajowe. Imponująca lista aktywności. I jeszcze doktorat z socjologii. Pracujesz w zawodzie?

Nie, nie. Absolutnie nie.

W lutym nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazał się twój drugi tom poetycki „Tysiąc saun”, a za poprzedni zbiór Pamięć przyjęć otrzymałaś nagrodę zarówno za projekt, jak i za debiut w 2018 r. Na czym polega nagradzanie za projekt tomu wierszy?

Polega to na tym, że rozpisywany jest konkurs na projekt książki, która jeszcze nie istnieje. Jury wybiera najlepszą propozycję i nagrodą jest wydanie książki. Najpierw wygrałam konkurs na projekt — dostałam nagrodę główną w 22. Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim imienia Jacka Berezina, dzięki czemu książka została wydana.
I ta właśnie książka została nagrodzona w kolejnym konkursie — otrzymała pierwszą nagrodę w 14. Ogólnopolskim Konkursie Literackim imienia Artura Fryza. Fajnie tak wymieniać swoje osiągnięcia i aktywności. Na co dzień o nich zupełnie zapominam. Czytaj dalej... "Pisząc, wierzę sobie. Rozmowa z Katarzyną Michalczak"

1

Opublikowano 1 komentarz do Claudio Magris, Głosy. Monologi

Claudio Magris, Głosy. Monologi,  tłum. Joanna Ugniewska, Państwowy Instytut Wydawniczy, seria Biblioteka Babel, Warszawa, 2010.

Śmierć przeplatająca się z życiem, życie wyrażone inaczej. Tak określiłbym cztery głosy — monologi Claudio Magrisa zebrane w niewielkim tomie. Czytaj dalej... "Claudio Magris, Głosy. Monologi"

3

Opublikowano 3 komentarze do Green vélo: z Przemyśla do Białegostoku

Wróciłem na najdłuższy polski szlak rowerowy. To ostatni akt mojego Green vélo. Po wcześniejszym pokonaniu odcinków północnego oraz południowego pozostała mi wschodnia część trasy od Przemyśla do Białegostoku. A więc — na północ! Czytaj dalej... "Green vélo: z Przemyśla do Białegostoku"

5

Opublikowano 5 komentarzy do Mihail Sebastian, Od dwóch tysięcy lat

Mihail Sebastian, Od dwóch tysięcy lat (De două mii de ani), tłum. Dominik Małecki, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2020.

W powieści Od dwóch tysięcy lat pierwszoosobowy narrator Mihaila Sebastiana, zapewne alter ego autora, będąc Żydem, przeżywa społeczne wykluczenie, ulega filozoficznym fascynacjom i próbuje czerpać z życia tyle, ile można i jednocześnie brać to, na co pozwalają jego podświadomie wyznaczone granice. Czytaj dalej... "Mihail Sebastian, Od dwóch tysięcy lat"

2

Opublikowano 2 komentarze do Antoni Czechow, Baby

Antoni Czechow, Baby (Бабы), tłum. Maria Dąbrowska, Natalia Gałczyńska, Jarosław Iwaszkiewicz i Jerzy Wyszomirski, Wyd. Książka i Wiedza, Warszawa, 1981.

Antoni Czechow spogląda na współczesne sobie kobiety. Baby to niewiasty różnych stanów: szlachcianki, mieszczki, chłopki. Ten zbiór opowiadań to siedem krytycznych portretów. Czytaj dalej... "Antoni Czechow, Baby"