Przeskocz do treści

3

Ayfer Tunҫ, Historie z ojczyzny (Memleket Hikâyeleri), tłum. Agnieszka Erdoğan,
Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2020.

Historie z ojczyzny stanowią osobiste spojrzenie Ayfer Tunҫ na rodzinne i kulturowe korzenie, mentalność współziomków, zachodzące zmiany społeczne i ich wpływ na sposób myślenia mieszkańców Turcji. Czytaj dalej... "Ayfer Tunҫ, Historie z ojczyzny"

2

Birgit Vanderbeke, Małże na kolację (niem.: Das Muschelessen), tłum. Sława Lisiecka, Wydawnictwo Sic!, Warszawa, 2006.

To naprawdę świetny debiut Birgit Vanderbeke. Małże na kolację opisują przygotowania do wieczornego posiłku, do którego nie dochodzi. W zamian, szanowne Czytelniczki i Czytelnicy, zagłębiamy się w mroki życia tzw. porządnej rodziny. Czytaj dalej... "Birgit Vanderbeke, Małże na kolację"

2

Bianca Bellová, Mona (czes.: Mona), tłum. Anna Radwan-Żbikowska, Wyd. Afera, Wrocław, 2020.

W tle powieści Mona Bianki Bellovej zagnieżdża się opresja i strach, a rzeczywistość, która początkowo niezauważenie wchodzi w życie jej bohaterów, stopniowo zmienia ich świat. Czytaj dalej... "Bianca Bellová, Mona"

4

Pajtim Statovci, Przejście (fin.: Tiranan Sydän), tłum. Sebastian Musielak, Wydawnictwo Pauza, Warszawa, 2020.

Przejście  to niewiele mówiący tytuł i w dodatku odmienny od oryginalnego. Co przekazuje Pajtim Statovci, a co polski wydawca? Tożsamość. To prosta odpowiedź, ale Statovci krok po kroku dodaje kolejne interpretacje. Zaczyna się mocnym akcentem — narrator, a w zasadzie narratorka, kobieta uwięziona w męskim ciele, dokonuje skrajnie radykalnego życiowego posunięcia. Jego powód oraz cała historia przedtem i potem stanowi treść kolejnych dwustu kilkudziesięciu stron. Czytaj dalej... "Pajtim Statovci, Przejście"

4

Astrid Lindgren, Żadnej przemocy! (szw.: Aldrig våld!), tłum. Anna Węgleńska,
ilustr. Stina Wirsén, Wyd. Zakamarki, Poznań, 2020.

Od dziesięciu lat trwa konflikt w Syrii, o czym przypomniały wczoraj media. Cierpią dorośli, cierpią dzieci. W jednej z filii Miejskiej Biblioteki Publicznej we Wrocławiu zdjąłem z półki niewielką książeczkę. To przemówienie, które wygłosiła Astrid Lindgren, odbierając w 1978 roku Pokojową Nagrodę Księgarzy Niemieckich wręczaną w trakcie Targów Książki we Frankfurcie. Czytaj dalej... "Astrid Lindgren, Żadnej przemocy!"

3

Haruki Murakami, Pierwsza osoba liczby pojedynczej (jap. w transkrypcji łac.: Ichininshō tansū), tłum. Anna Zielińska-Elliott, Wyd. Muza S.A., Warszawa, 2020.

Haruki Murakami w najnowszym tomie zebrał osiem opowiadań. To stonowane
i często nostalgiczne teksty, które wiele łączy. Murakami przeplata w nich świat realny z wyobrażonym, często pozwalając czytającym domyślać się, gdzie autor postawił granicę. Czytaj dalej... "Haruki Murakami, Pierwsza osoba liczby pojedynczej"

1

Ina Wyłczanowa, Wyspa Krach (bułg.: Остров Крах), tłum. Hanna Karpińska, Wyszukane — imprint Wydawnictwa Ezop, Warszawa, 2019.

Główną arenę powieści Wyspa Krach Iny Wyłczanowej stanowi malownicza wyspa Krk. Do tego turystycznego chorwackiego raju ucieka mieszkanka Sofii, by spojrzeć na swoje życie z dystansu. Nie wie, że jest śledzona. Czytaj dalej... "Ina Wyłczanowa, Wyspa Krach"

4

Édouard Louis, Historia przemocy (franc.: Histoire de la violence), tłum. Joanna Polachowska, Wyd. Pauza, Warszawa, 2018.

Po błyskotliwym debiucie w powieści Historia przemocy Édouard Louis kontynuuje temat. Tym razem jedno wydarzenie staje się punktem wyjścia do rozważań
o różnych obliczach zadawanego gwałtu. Czytaj dalej... "Édouard Louis, Historia przemocy"

2

Édouard Louis, Koniec z Eddym (franc.: En finir avec Eddy Belleguele), tłum. Joanna Polachowska, Wyd. Pauza, Warszawa, 2019.

Koniec z Eddym jest o tym, że jeśli jesteś inny, to masz przechlapane. Édouard Louis pisze też o dziedziczonej przemocy jako wzorze postępowania. To autobiograficzny, pachnący naturalizmem debiut. Czytaj dalej... "Édouard Louis, Koniec z Eddym"

3

Alonso Cueto, Niebieska godzina (hiszp.: La hora azul), tłum. Katarzyna Jachimska-Małkiewicz, Wydawnictwo WAM, Kraków, 2011.

Świetlisty Szlak  — działający w Peru skrajnie lewicowy ruch, którego oddziały militarne przez jednych zwane partyzantami, przez innych terrorystami krwawo zapisały się we współczesnej historii tego kraju. Alonso Cueto w powieści Niebieska godzina sięga do tych traumatycznych wydarzeń. Czytaj dalej... "Alonso Cueto, Niebieska godzina"