Przeskocz do treści

3

Zobacz film.

Weronika Gogola, Po trochu, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2017.

Po trosze pożegnanie, a trochę przywitanie. Tym jest Po trochu. Weronika Gogola rozpoczyna swą powieść tekstem pieśni żałobnej Żegnam cię, mój świecie wesoły, którego lektura wprowadziła mnie w elegijny nastrój. Pojawiają się więc dwa kluczowe słowa: treść i nastrój. Czytaj dalej... "Weronika Gogola, Po trochu"

3

Vladimír Macura, Guwernantka (czes. Guvernantka), tłum. Michał Kunik i Olga Czernikow, Wyd. Amaltea, Wrocław, 2018.

Powieść Guwernantka określiłbym mianem dzieła dualnego. Vladimír Macura napisał ją jako małżeński dwugłos (patrz też: Jun’ichirō Tanizaki, Klucz), prowadząc czytających przez kilka lat z życia Františka Čelakovskiego, czeskiego dziewiętnastowiecznego językoznawcy i poety oraz jego żony Antonie. Fabuła przesuwa się z wolna do przodu widziana, na przemian, oczyma żony i męża. Dzięki temu ważne wydarzenia przedstawiane są z dwóch bardzo różnych punktów widzenia: apodyktycznego
i hołdującego patriarchalizmowi profesora i poddanej mu, choć skrywającej tajemnice małżonki.
Czytaj dalej... "Vladimír Macura, Guwernantka"

5

W czasie niedawnego spotkania autorskiego z Viktorem Horváthem autorem powieści Mój czołg (Wyd. Książkowe Klimaty) i Tureckie lustro (Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego), skorzystałem z okazji, aby porozmawiać krótko z Autorem o jego twórczości. Czytaj dalej... "Rozmowa z Viktorem Horváthem"

6

Tibor Noé Kiss, Incognito (węg: Inkognitó), tłum. Daniel Warmuz, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2017.

Nie wiem, kim jestem, ale wreszcie jestem tą osobą, którą chcę być. Żyję”*. Incognito i Tibor Noé Kiss. Takiej książki jeszcze nie czytałem. Czytaj dalej... "Tibor Noé Kiss, Incognito"

Viktor Horváth, Mój czołg (węg. Tankóm), tłum. Anna Butrym, wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2018.

Pisząc Mój czołg, Viktor Horváth pokazał, jak w zabawny i prześmiewczy sposób mówić o rzeczach poważnych. Horváth przedstawił obraz Praskiej Wiosny i jej stłumienia przez wojska Układu Warszawskiego widziane oczyma porucznika węgierskiej armii, człowieka młodego, naiwnego i o mózgu wypranym  socjalistyczną propagandą. Czytaj dalej... "Viktor Horváth, Mój czołg"

5

Zobacz film.

Olga Tokarczuk, Joanna Concejo, Zgubiona dusza, Wyd. Format, Wrocław, 2017.

Zgubiona dusza to wariacja Olgi Tokarczuk o pośpiesznym życiu fan-ta-sty-cznie zilustrowana przez Joannę Concejo.

Rozmawiając z Autorką kilka miesięcy temu Czytaj dalej... "Olga Tokarczuk, Joanna Concejo, Zgubiona dusza"

4

Olga Tokarczuk, Bieguni, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2008.

Jaka jest książka Bieguni Olgi Tokarczuk? Czytając ją w głębi fotela w domu, nie potrafiłem zaskoczyć. Monotonia i oczywistość, myślałem. Otworzywszy ją w pokoju hotelowym po kilku tygodniach podróży*  poczułem, że trudno o lepszy moment, Czytaj dalej... "Olga Tokarczuk, Bieguni"

3

Robert Rient, Świadek, Wyd. Dowody na Istnienie, Warszawa, 2015.

Świadek ma znaczenie podwójne. Robert Rient pisze o życiu jako Świadek Jechowy oraz obserwuje proces poznawania siebie w sensie psychicznym i fizycznym. Robert: „Chyba już wtedy wiedzieliśmy, że jeszcze się spotkamy i że ja miałem żyć,
a on miał umrzeć. Czytaj dalej... "Robert Rient, Świadek"

3

Zobacz film.

Arthur Schnitzler, Oczy szeroko zamknięte (niem. Traumnovelle), tłum. Victor Grotowicz, Wydawnictwo sic!, Warszawa 1999.

Traumnovelle Arthura Schnitzlera to pierwowzór słynnego filmu Stanleya Kubricka. Oczy  szeroko zamknięte stały się sławnym ostatnim dziełem amerykańskiego reżysera. Czytaj dalej... "Arthur Schnitzler, Oczy szeroko zamknięte"

7

Hanya Yanagihara, Małe życie (ang. A Little Life), tłum. Jolanta Kozak, Wyd.W.A.B., Warszawa, 2016.

„Wiedział, co należy zrobić: trzy proste linie pionowe, najgłębsze i najdłuższe jak się da, wzdłuż żył na obu ramionach. A potem się położy i poczeka”. Małe życie dotyka trudnych tematów, a Hanya Yanagihara w przejmujący sposób ukazuje ból Czytaj dalej... "Hanya Yanagihara, Małe życie"