Przeskocz do treści

Jaroslav Rudiš, Ostatnia podróż Winterberga (niem.: Winterbergs letzte Reise), tłum. Małgorzata Gralińska, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2021.

Niemal sześciuset stronicowe tomiszcze Jaroslava Rudiša mieści wiele motywów. Tytułowa podróż staje się pretekstem do życiowego rozliczenia głównych bohaterów, przy czym żaden z nich na początku nie chce się przed sobą do tego przyznać. Czytaj dalej... "Jaroslav Rudiš, Ostatnia podróż Winterberga"

Pedro Lemebel Drżę o ciebie matadorze (hiszp..: Tengo miedo torero), tłum. Tomasz Pindel, Wyd. Claroscuro, Warszawa, 2020.

Pedro Lemebel i jego jedyna powieść Drżę o ciebie matadorze to jazda bez trzymanki. Wejście w głąb człowieka, w hermetyczne środowisko, świetne dopasowanie rejestru językowego do postaci, dystans, patos i melancholia. Człowiek. Czytaj dalej... "Pedro Lemebel, Drżę o ciebie matadorze"

Georges Perec, Rzeczy (franc.: Les Choses — Une histoire des années soixante) tłum. Anna  Tatarkiewicz, Wyd. Lokator, Kraków, 2014.

Georges Perec w literackim debiucie pisze do rzeczy — sięgając do swojej przeszłości, przedstawia kondycję młodych ludzi wchodzących w dorosłe życie
w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX w. we Francji. Trudno oprzeć się wrażeniu, że wiele jego tez brzmi nader współcześnie. Czytaj dalej... "Georges Perec, Rzeczy"

Tatiana Ţîbuleac, Lato, gdy mama miała zielone oczy (rum.: Vara în care mama a avut ochii verzi), tłum. Dominik Małecki, Wyd. Książkowe Klimaty, Wrocław, 2021.

Lato…, które proponuje Tatiana Ţîbuleac, to opowieść o dojrzewaniu, nienawiści, śmierci, miłości i niezrozumieniu. Zaczyna się zagadką znajdującą na dalszych stronach swoje rozwiązanie, a więc dość standardowo. Potem jednak, przy odkrywaniu głębszych warstw rodzinnych relacji, ta niewielka powieść coraz mocniej wciąga, nie fabułą, ale emocjami. Czytaj dalej... "Tatiana Ţîbuleac, Lato, gdy mama miała zielone oczy"

Goran Vojnović, Moja Jugosławia (słoweński: Jugoslavija, moja dežela), tłum. Joanna Pomorska, Wydawnictwo Akademickie Sedno, wyd. drugie, Warszawa, 2020.

Moja Jugosławia Gorana Vojnovića to stopniowe odkrywanie tajemnicy ludzkiej nienawiści i okrucieństwa. Autor sięga do wojny targającej w latach dziewięćdziesiątych rozpadającą się Jugosławią. Czyni to w sposób szczególny. Jego bohater patrzy na otaczającą rzeczywistość oczami dwunastolatka, by za chwilę przenieść się w czasie o kilkanaście lat, kiedy wchodzący w dorosłe życie młody człowiek, syn Słowenki i Serba, poszukuje ukrywającego się ojca. Właśnie to stanowi oś fabuły. Czytaj dalej... "Goran Vojnović, Moja Jugosławia"

2

Olga Tokarczuk, Anna In w grobowcach świata, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2019.

Olga Tokarczuk proponuje współczesną powieść o człowieczeństwie, sięgając do starożytnych wierzeń i przywołując mit o walce ze śmiercią. Pokazuje również, że bogowie są tylko ludźmi. Czytaj dalej... "Olga Tokarczuk, Anna In w grobowcach świata"

Denis Johnson, Sny o pociągach (ang.: Train Dreams), tłum. Tomasz S. Gałązka, Wyd. Czarne, Wołowiec 2021.

Denis Johnson continued. Zapamiętawszy duszną atmosferę opowiadań Syn Jezusa, po Sny o pociągach sięgnąłem natychmiast, zobaczywszy je na bibliotecznej półce. To powolna narracja opowiedziana epizodami. Czytaj dalej... "Denis Johnson, Sny o pociągach"

Anna Zonová, Kara i nagroda (czes.: Za trest a za odměnu), tłum. Anna Maślanka, Wyd. Amaltea, Wrocław, 2021.

Kara i nagroda to kolejny, popularny w dzisiejszej prozie, przykład narracji poprowadzonej na kilka głosów. Tym razem Anna Zonová oddaje pałeczkę czworgu swoim bohaterom i wiedzie ich od powojennych zmian do wyczekanego przełomu ustrojowego niemal pół wieku później. Czytaj dalej... "Anna Zonová, Kara i nagroda"

Natalia Delewa, Niewidzialni (bułg.: Невидими), tłum. Hanna Karpińska, Wyd. Wyszukane, Warszawa, 2021.

Niewidzialnych, o których pisze Natalia Delewa, zdrowi, szczęśliwi i syci nie chcą dostrzec. Tym bardziej ich nie widać, jeśli są dziećmi. Czytaj dalej... "Natalia Delewa, Niewidzialni"

Andrés Barba, Małe rączki (hiszp..: Las manos pequeñas), tłum. Katarzyna Okrasko, Wyd. Filtry, Warszawa, 2021.

Małe rączki Andrésa Barby to książka mroczna, wieloznaczna i alegoryczna. Zaczyna się bardzo mocnym akcentem — kiedy wypadek samochodowy kończy się śmiercią rodziców, przed ich córką otwierają się wrota nieznanego. W świecie rzeczywistym to brama sierocińca, w głowie dziecka — zderzenie z dotychczas niewyobrażalnym: pustką, nowym otoczeniem, raz wrogim, kiedy indziej pozornie przyjaznym
i akceptującym. Czytaj dalej... "Andrés Barba, Małe rączki"