Przeskocz do treści

Wróciłem na najdłuższy polski szlak rowerowy. To ostatni akt mojego Green vélo. Po wcześniejszym pokonaniu odcinków północnego oraz południowego pozostała mi wschodnia część trasy od Przemyśla do Białegostoku. A więc — na północ! Czytaj dalej... "Green vélo: z Przemyśla do Białegostoku"

Piotr Strzeżysz, Sen powrotu, Wyd. Bezdroża (Grupa Helion), Gliwice, 2016.

Sen powrotu Piotra Strzeżysza to moje trzecie spotkanie z jego relacjami z podróży. W niniejszej książce autor wraca na amerykański szlak. Czytaj dalej... "Piotr Strzeżysz, Sen powrotu"

Piotr Strzeżysz, Zaistnienia, Wyd. Bezdroża (Grupa Helion), Gliwice, 2020.

Zaistnienia to opowieść o podróży rowerem. Nie mniej, Piotr Strzeżysz nie relacjonuje swojej eskapady przez Ameryki. Zbiór zawiera kilkanaście niewielkich reportaży z miejsc, do których dotarł. Czytaj dalej... "Piotr Strzeżysz, Zaistnienia"

Green Vélo to trasa rowerowa promująca zakątki wschodniej Polski. Ciągnie się od Elbląga przez Suwalszczyznę, Podlasie, Lubelszczyznę do Przemyśla, po czym skręca na północny zachód, by mijając Rzeszów, Łańcut, Sandomierz i Kielce dotrzeć do Końskich. Czytaj dalej... "Green vélo: z Końskich do Przemyśla"

Erika Warmbrunn, Gdzie kończy się droga. Samotna wyprawa po bezdrożach Azji (ang.: Where the pavement ends), tłum. Dorota Kulikiewicz, Wyd. Galaktyka, Łódź, 2004.

Rower równa się wolność. A wolność jest prawem do przemieszczania się tam, dokąd się chce i w tempie, jakie się wybierze. Z takiego założenia wychodzi Erika Warmbrunn, która na początku lat dziewięćdziesiątych XX w. rusza w samotną podróż na dwóch kółkach przez Azję.

Plan jest prosty: przylot do Irkucka, a następnie rowerowy trawers Mongolii oraz Chin i dotarcie na południowy kraniec Wietnamu. Kilka tysięcy kilometrów jazdy przez obce kraje, bez znajomości lokalnego języka, licząc tylko na siebie oraz przypadkowo spotkanych mieszkańców. Fascynujące!

Z uwagi na podróżnicze plany przeczytałem połowę reportażu — część dotyczącą przejazdu przez kraj zamieszkany przez potomków Czyngiz-chana. Jestem oczarowany  przeżyciami autorki. Podoba mi się rownież sposób opisania podróży. Prezentowana trasa i napotykane po drodze niespodzianki przeplatane są  opisami mijanych krajobrazów i reakcjami spotykanych ludzi. Poprzez kolejne przygody Warmbrunn prezentuje styl życia i obyczaje Mongołów, tak różne od sposobu, w jaki żyją Europejczycy. Czytając, widzę zaskakujące sceny wzajemnego niezrozumienia, które pogłębia bariera językowa. Nieomal czuję zapach mięsa lub smak zsiadłego lub sfermentowanego nabiału i widzę niesmak, z jakim Amerykanka zjada tłuszcz, który jest uważany za największy przysmak, a zjedzenia którego nie wypada odmówić, aby nie obrazić gospodarzy. Autorka nie nuży długimi wywodami
i w odpowiednim momencie skierowuje uwagę na inne tory.

Przeczytana próbka pozostawia bardzo dobre wrażenie,
a zazdrość szybko ustępuje chęci rzucenia się do mapy
i planowania własnej rowerowej eskapady. Miłośnikom dwóch kółek lektura reportażu dostarczy zadowolenie oraz wiedzę, którą czasem trudno znaleźć w przewodnikach.

Poza wprowadzeniem w tajniki codziennego życia i zachowania Mongołów, Gdzie kończy się droga zaznajamia czytelnika z podstawowymi słowami i sformułowaniami ich języka. Uważna lektura pozwala na zgromadzenie podstawowego praktycznego słowniczka. Z drugiej strony uświadamia potencjalnemu podróżnikowi, jak ważne jest okazanie szacunku dla lokalnego życia i obyczajów, co wyrazić można również elementarną znajomością mowy tubylców. To rzecz oczywista, jakże często jednak zaniedbywana przez przybyszów.

Przeczytana próbka pozostawia bardzo dobre wrażenie, a zazdrość szybko ustępuje chęci rzucenia się do mapy i planowania własnej rowerowej eskapady. Miłośnikom dwóch kółek lektura reportażu dostarczy zadowolenea oraz wiedzę, którą czasem trudno znaleźć w przewodnikach. Dzięki książce wiem o Mongolii znacznie więcej niż wcześniej, a do kolejnych części opisujących przeprawę przez Chiny i Wietnam sięgnę, gdy przyjdzie na to czas.

Green vélo wreszcie otwarte! Trasa popularyzująca mniej znane zakątki wschodniej
i północno-wschodniej Polski. Ponad 2000 kilometrów. Zatem nie ma na co czekać. W drogę!

Wybrałem północny odcinek szlaku od jego początku w Elblągu do Białegostoku. Stanowi on około jednej trzeciej długości całej trasy, według mapy ok. 650 km.
W rzeczywistości przejechałem jednak 150 km więcej, uzupełniając szlak dodatkowymi wycieczkami (zobacz też trasy: 1. Końskie-Przemyśl oraz 2. Przemyśl-Białystok).

Elbląg przywitał mnie Czytaj dalej... "Green vélo: z Elbląga do Białegostoku"

Rowerem wśród przyrody środkowej Azji.

„Długo w upojeniu śpiewał Danijar. Przycichła słuchając go zaczarowana noc sierpniowa. I nawet konie od dłuższej chwili szły już stępa, jak gdyby w obawie, żeby nie spłoszyć tego cudu” Czytaj dalej... "Kirgistan pod znakiem baranka"

Joshua Foer, Dylan Thuras, Ella Morton, Atlas osobliwości (oryg. Atlas Obscura), tłum. Maciej Potulny, Wyd. Sonia Draga, Katowice, 2018.

Atlas osobliwości to lektura dla tych z nas, którzy szukają rzeczy niestandardowych. Czytaj dalej... "Joshua Foer, Dylan Thuras, Ella Morton, Atlas osobliwości"

Olga Tokarczuk, Bieguni, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2008.

Jaka jest książka Bieguni Olgi Tokarczuk? Czytając ją w głębi fotela w domu, nie potrafiłem zaskoczyć. Monotonia i oczywistość, myślałem. Otworzywszy ją w pokoju hotelowym po kilku tygodniach podróży*  poczułem, że trudno o lepszy moment, Czytaj dalej... "Olga Tokarczuk, Bieguni"

Co łączy Marka Twaina ze skaczącą żabą i Angels Camp w hrabstwie Calaveras?

Przemierzając Kalifornię, mijam małe miasteczko Angels Camp, którego centrum zakupowe nosi imię Marka Twaina. Czytaj dalej... "Mark Twain i skacząca żaba z Angels Camp"